جمعه سی ام آذر 1386
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم
چه بگویم ؟ که غم از دل برود چون تو بیایی
چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی
چه بغض ها که در گلو رسوب شد نیامدی
خلیل آتشین سخن تبر بدوش بت شکن
خدای ما دوباره سنگ وچوب شد نیامدی
برای ما که خسته ایم و دل شکسته ایم نه!
ولی برای عده ای چه خوب شد نیامدی
تمام طول هفته را به انتظار جمعه ام
دوباره صبح ، ظهر ،نه ! غروب شد نیامدی
نوشته شده توسط یکی دیگه در ساعت 16:59 | لینک
|
جمعه بیست و سوم آذر 1386
در تکاپوی ذهن و وجودم جویای کسی بودم که مرا بفهمد
وکاوشگر زمانی بودم که دراغوش پر از مهرش ارام گیرم
نیازم را پاسخ گوید و زیباترین عشقهای عالم هستی را برایم به ارمغان بیاورد
امروز و هر روز با مهر به سراغت میایم،ای گل همیشه بهاری من
امروز هم مانند دیروز،اما امید وار تر از هرروز ای گوهر وجودم به دیدنت می ایم
تا مرا دریابی،،،،که عاشقت هستم و وفادارت،
تورا از میان کمیاب ترین،گرانبها ترین،زیبا ترین و.....جستجو نموده ام
برایم عزیز ترین عزیز هستی،دوستت دارم محبوب من
روح و وجودم،هیچ گاه نمیخواهم حتی لحضه ای تورا غمگین یا خسته و افسرده
بنگرم،چون وجودم از وجود تو نشاط میگیرد،تو نیمه وجود منی
بی تو هیچم،مرا دریاب ای همه زندگیم،من تورا میستایم
برایت میخندم تا تو هم بخندی
برایت میگویم تا تو زیباترین و رنگین تر برایم بگویی
مرا همسفرت کن ،باشد تا در کنارت ارام گیرم
قلب من ،احساس من،نیاز من،هستی من،تورا میستایم
انسان که شایسته ات هست.تو را میفهمم انسان که دوستم بداری
تورا میخوانم ان دم که مرا بخوانی،
تو مهتاب اسمان ارزو هایم هستی
معشوق من،مجنون من،مهربان من،نفس من،زندگی من،بهار من،هستی من
دوستت دارم.
نوشته شده توسط مسعود در ساعت 1:43 | لینک
|
جمعه بیست و سوم آذر 1386
نوشته شده توسط یکی دیگه در ساعت 1:41 | لینک
|
